FacebookInstagrammenu-iconicon-playscroll-downsearchTwitterYouTube

Niebezpieczeństwo wystąpienia aquaplaningu

Poruszając się po suchej drodze w okresie letnim, zwykle nawet przez chwilę nie myślimy o oponach, na których podróżujemy. Kiedy jednak gwałtowna burza albo intensywny letni deszcz zalewa każdą koleinę na drodze, sytuacja zmienia się drastycznie. Niebezpieczeństwo wystąpienia aquaplaningu można zauważyć w sterowności pojazdu: samochód staje się bardzo trudny do kontrolowania, zwłaszcza jeżeli któraś z opon jest w słabym stanie lub zniszczona. Najlepszym sposobem na uniknięcie niebezpieczeństwa wystąpienia aquaplaningu jest używanie nowych, niezniszczonych opon. Jednakże nawet nowe opony nie eliminują całkowicie takiego zagrożenia. Możliwe jest natomiast uzyskanie kontroli nad pojazdem pod warunkiem, że prędkość jazdy jest dostosowana do warunków panujących na drodze.

Utrata przyczepności

Z punktu widzenia bezpieczeństwa na drodze, niezmiernie istotne jest, aby rowki opon miały odpowiednią głębokość oraz właściwości odpowiadające warunkom pogodowym. Jeżeli na nawierzchni występuje warstwa wody, a prędkość jazdy przekracza pewien limit, bieżnik przestaje odprowadzać wodę spod opony. W ten sposób utracony zostaje kontakt opony z podłożem – i to samo dzieje się z przyczepnością.

W przypadku gdy bieżnik opony ma mniej niż 4 mm wysokości, pogarsza się przyczepność opony na mokrej nawierzchni oraz przede wszystkim znacznie wzrasta ryzyko wystąpienia aquaplaningu; ponadto, wydłuża się wówczas droga hamowania i wzrasta prawdopodobieństwo poślizgu.

Przeprowadzone przez Nokian Tyres testy dowodzą, że w przypadku zużytej opony (bieżnik niższy niż 1.6 mm, oraz w przybliżeniu 5 mm warstwa wody na drodze), zjawisko aquaplaningu wystąpi podczas pokonywania łuku drogi z prędkością 76 km/h, podczas gdy dla nowych opon prędkość ta wyniesie 96 km/h. 

Utrata powierzchni kontaktu 

Wraz ze wzrostem prędkości i zużywaniem się opony, drastycznie zmniejsza się powierzchnia kontaktu opony z drogą. Poniższa ilustracja pokazuje obszar powierzchni kontaktu opony letniej o różnych wysokościach bieżnika, przy warstwie wody 3 mm, oraz prędkości 75km/h. Powierzchnia kontaktu pojazdu z zużytymi oponami o głębokości bieżnika 1.6 mm wynosi zaledwie 16% w porównaniu ze stojącym nieruchomo pojazdem.